2,4- MSDSاسید سولفوریک:　

jalali-hse.persiangig.com/document/h2so4.doc

خواص فیزیکی و شیمیایی الدهیدوکتونهادر تست شناسایی(phisical and chemical property ):

9. Physical and Chemical Properties

Appearance:
Wet, red or orange, crystalline powder.
Odor:
No information found.
Solubility:
Slightly soluble in water.
Specific Gravity:
No information found.
pH:
No information found.
% Volatiles by volume @ 21C (70F):
0
Boiling Point:
No information found.
Melting Point:
198 - 202C (388 - 396F) Decomposes.
Vapor Density (Air=1):
No information found.
Vapor Pressure (mm Hg):
No information found.
Evaporation Rate (BuAc=1):
No information found.
http://www.jtbaker.com/msds/englishhtml/d7464.htm

تستهای شناسایی الدهیدها و کتون ها(identification ):

۱- (2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين)      

غالب آلدهيدها و کتونها در واکنش با 2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين رسوب نارنجي مايل به قرمز تشکيل مي دهند، اما فقط آلدهيدها مي توانند کرومIV و نقره (I) را کاهش دهند. اين تفاوت واکنش پذيري به عنوان وجه تمايز بين آلدهيدها و کتونها است.

يک قطره از مايع مجهول را در يک لوله آزمايش کوچک بريزيد و يک ميلي ليتر واکنشگر 2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين به آن اضافه کنيد. چنانچه مجهول جامد است حدود 10 ميلي گرم از آنرا در حداقل مقدار اتانول (95 %) يا دي اکسان حل کنيد سپس واکنشگر را به آن بيافزاييد، لوله آزمايش محتوي مخلوط را به شدت تکان دهيد. غالب آلدهيدها و کتونها فوراً رسوبي به رنگ زرد تا قرمز توليد مي کنند. اما براي بعضي ترکيبات براي تشکيل رسوب بايد 15 دقيقه صبر کرد و يا به آرامي آنرا حرارت داد. تشکيل رسوب به منزله مثبت بودن اين آزمايش است.

تهيه واکنشگر
 3  گرم (2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين) در 15 ميلي ليتر سولفوريک اسيد غليظ بريزيد. در يک بشر 20 ميلي ليتر آب و 70 ميلي ليتر اتانول 95 % ريخته در حاليکه آنرا به شدت بهم زنيد آهسته محلول 2 و 4-دي نيتروفنيل هيدرازين را به مخلوط آبي اتانول اضافه نماييد. بعد از مخلوط کردن محلول را روي کاغذ صافي چين دار صاف کنيد. محلول صاف شده، معرف آماده براي واکنش است.

2- کروميک اسيد(جونز)

يک قطره يا حدود 10 ميلي گرم (اگر مجهول جامد است) از نمونه را در يک ميلي ليتر استون (خالص براي واکنش) حل نماييد. چند قطره از واکنشگر کروميک اسيد اضافه کنيد، بدين ترتيب که يک قطره اضافه کنيد و بهم بزنيد سپس قطره بعدي را اضافه کنيد. چنانچه رسوب سبز رنگ تشکيل شود و رنگ نارنجي معرف از بين برود دليل بر مثبت بودن نتيجه آزمايش است. براي آلدهيدهاي آليفاتيک (RCHO) محلول براي 5 ثانيه کدر مي شود و پس از 30 ثانيه رسوب ظاهر مي شود.آلدهيدهاي آروماتيک (ArCHO) پس از (120 – 30) ثانيه رسوب مي دهند. اما بعضي موارد تشکيل رسوب پس از زمان بيشتري رؤيت مي شود. وقتي نتيجه آزمايش منفي است رسوب تشکيل نمي شود. اما، در بعضي موارد، رسوبي ديده مي شود اما رنگ نارنجي معرف باقي مي ماند.

در هنگام انجام اين آزمايش، بايد از خلوص استون اطمينان حاصل نماييد در غير اينصورت با واکنشگر واکنش مي دهد و نتيجه مثبت براي آن حاصل مي شود. لذا قبل از انجام آزمايش به لوله آزمايش کوچکي که محتوي استون است چند قطره کروميک اسيد اضافه کنيد و پس از مخلوط کردن 5-3 دقيقه صبر کنيد. اگر بعد از اين مدت واکنشي انجام نشده بود در اينصورت استون از خلوص کامل برخوردار است. چنانچه نتيجه آزمايش مثبت بود، از بطري استون ديگر استفاده کنيد و يا در استون مقداري پتاسيم پرمنگنات بريزيد و سپس تقطير کنيد و استون تقطير شده را که خالص است براي آزمايش بکار ببريد.

تهيه واکنشگر
يک گرم کروميک اسيد (CrO3) را در يک ميلي ليتر سولفوريک اسيد غليظ حل کنيد. سپس مخلوط را با دقت با 3 ميلي ليتر آب رقيق نماييد.
اين آزمايش در صورتي براي شناسايي آلدهيد سودمند است که شناسايي گروه کربونيل آن به وسيله واکنشگر 2 و 4- دي نيترو فنيل هيدرازين تأييد شده باشد. الکلها به اين واکنشگر پاسخ مثبت نمي دهند. اما به معرف کروميک اسيد جواب، مثبت مي دهند.

3- آزمايش تالنز

غالب آلدهيدها با محلول نقره نيترات آمونياکي واکنش مي دهند و نقره رسوب مي کند (آئينه نقره يي). کتونهاي معمولي به اين واکنشگر جواب نمي دهند. واکنشگر بايد بلافاصله قبل از مصرف تهيه شود. براي تهيه واکنشگر، يک ميلي ليتر از محلول تولنس (A) را با يک ميلي ليتر محلول تولنس (B) مخلوط مي کنيم. رسوب نقره اکسيد تشکيل مي شود و سپس قطره قطره محلول آمونياک را به مخلوط اضافه کنيد تا رسوب اکسيد نقره حل شود. اکنون واکنشگر براي انجام آزمايش را آماده است.
يک قطره از آلدهيد مايع يا 10 ميلي گرم اگر آلدهيد جامد است. در حداقل مقدار دي اکسان حل نمايند. اين محلول را به 2 يا 3 ميلي ليتر از واکنشگر که در لوله آزمايش کوچکي قرار دارد اضافه کنيد. محلول را خوب مخلوط کنيد. اگر رسوب نقره روي ديواره لوله تشکيل شد جواب آزمايش مثبت است. در بعضي موارد براي تشکيل رسوب نقره (آئينه نقره يي) لازم است لوله آزمايش را در حمام آب گرم قرار داد.

توجه : واکنشگر تولنس بايد در هنگام مصرف تهيه شود و هر چه باقي مي ماند بايد بلافاصله همراه با آب زياد و در ظرفشويي بريزيد. چنانچه محلول نگهداري شود امکان تشکيل نقره فولمينات (Ag2C2N2O2) که ماده بسيار انفجار پذيري است، وجود دارد. بنابراين واکنشگر تولنس را هرگز نبايد از قبل تهيه و نگهداري کرد.

تهيه واکنشگر
 محلول A از حل کردن 3 گرم نقره نيترات در 30 ميلي ليتر آب قابل تهيه است. محلول B، محلول سديم هيدروکسيد 10 % است.

4- آزمايش يدوفرم

اين آزمايش براي شناسايي متيل کتونها و ترکيباتيکه در اثر شرايط واکنش اکسيد شوند و به – Co – CH3 تبديل شوند، انجام پذير است، گروههاي ,-CH3CO  CHI2CO- ,CH2ICOبه آزمايش يدوفرم پاسخ مثبت مي دهند. براي واکنش وجود يک هيدروژن فعال در اتصال به کربني که فاقد ممانعت فضايي باشد لازم است. ترکيبات CH3CO - COCH3 , RCO - CH2 - CO - R , CH3CHOHR , CH3COR , CH3CH2OH  CH3CHO نسبت به واکنش يدوفرم واکنش پذيري دارند و رسوب زرد يدوفرم تشکيل مي دهند.
 4 قطره از مجهول مايع يا 1/0 گرم از مجهول جامد با 3 ميلي ليتر آب را در يک لوله آزمايش بزرگ (mm15*8/1) حل نماييد. چنانچه مجهول در آب حل نمي شود براي انحلال مجهول از 3 ميلي ليتر دي اکسان به جاي آب استفاده نماييد. و يک ميلي ليتر محلول سديم هيدروکسيد 10 % به آن مخلوط اضافه کنيد. سپس قطره قطره محلول يد – پتاسيم يديد در حاليکه بهم مي زنيد به مخلوط اضافه نماييد و بهم بزنيد افزايش يد را تا وقتي که رنگ قهوه يي محلول باقي بماند ادامه دهيد. رنگ يد اضافي را با اضافه کردن سود بصورت قطره قطره به همراه تکان دادن از بين ببريد. لوله را از آب پر کنيد و بگذاريد 15 دقيقه بماند. اگر ترکيب متيل کتون باشد يا در اثر شرايط اکسيد کنندگي، ملکول به متيل کتون تبديل شده باشد، رسوب زرد يدوفرم تشکيل مي شود. براي تأييد تشکيل رسوب يدوفرم، رسوب را صاف کنيد و پس از خشک کردن نقطه ذوب آنرا تعيين نماييد (نقطه ذوب يدوفرم ˚121-119 است) در صورت مصرف بيش از اندازه دي اکسان، يدوفرم را حل مي نمايد، افزايش آب به همين دليل است.
تهيه واکنشگر
20 گرم پتاسيم يديد و 10 گرم يد را در 100 ميلي ليتر آب حل نماييد.

۵-تست فوشین

این تست به الدهیدها و کتونهای سبک جواب مثبت داده و ارغوانی رنگ میشود

 

http://kimiachem4.blogfa.com/post-1.aspx  منبع 

اندازه گیری مقدار کمی(determination):

Determination Of Aldehydes And Ketones

Although attempts have been made repeatedly to work out a general method for the determination of aldehydes and ketones, this problem has not yet been solved in a satisfactory manner. Failure has been due to the fact that not all aldehydes and ketones react equally well with a given reagent, but that in each case only a few yield quantitative results. The first attempt in this direction was made by Benedikt and Strache.1) According to their method the aldehyde or ketone content of a volatile oil is determined by means of the carbonyl oxygen it contains. The oil to be investigated is heated with a weighed amount of phenyl hydrazine, after some time the hydrazone which has formed is separated by filtration, and the unchanged phenyl hydrazine in the filtrate oxidized with boiling Fehling's solution. By this treatment all the nitrogen of the phenyl hydrazine which has not taken part in the reaction is liberated as gas. From the volume of the collected nitrogen the amount of the unused phenyl hydrazine can be calculated. From this the amount which has gone into combination is known and consequently the amount of the ketone or aldehyde present. The amount of carbonyl oxygen, expressed in V10 percents is designated as carbonyl number.

1) Monatsh. f. Chem. 14 (1893), 270. Watson Smith has tried to improve on the method by driving over the nitrogen with a current of carbon dioxide and not with steam as suggested by Benedikt and Strache. Chem. News 93 (1906), 83. According to Chem. Zentralbl. 1906, 1. 1289. Comp. also Report of Schimmel & Co. October 1906, 103.

With bitter almond oil (benzaldehyde), cumin oil (cuminic aldehyde), and rue oil (methyl nonyl ketone) this method yields fairly good results. With cassia oil, caraway oil, fennel oil and lemon oil, however, the determinations fall far too low,1) possibly because the time allowed does not suffice for the quantitative completion of the reaction.

The modification of the above method proposed by Rother2) has met with a similar fate. It likewise yields satisfactory results in a few instances only. The aldehydes and ketones are converted into phenylhydrazones by means of a definite amount of phenyl-hydrazine. It differs, however, from the original method in this that the excess of phenylhydrazine is allowed to react with iodine and the excess of iodine is titrated with thiosulphate solution.

For the assay of aldehydes and ketones we are, therefore, dependant on several methods, of which the most important in actual practice are here described. The determination is mostly volumetric or titrimetric, seldom gravimetric. The best known and most commonly used method is the non-aldehyde constituents remain undissolved. The amount of dissolved oil reveals its aldehyde content.

Bisulphite method. It was first introduced in 18903) by Schimmel & Co. for the cinnamic aldehyde assay of cassia oil. At present it plays an important role in the assay of oils containing cinnamic aldehyde or citral. The method depends on the property of both cinnamic aldehyde and citral to dissolve in hot concentrated sodium bisulphite solution with the formation of sulphonates, hence can be abstracted quantitatively from the oils, whereas the

1) Report of Schimmel & Co. October 1893, 52.

2) Die Bestimmung der Aldehyde und Ketone zurBeurteilung atherischer Ole. Inaug. Dissert. Dresden 1907.

3) Report of Schimmel & Co. October 1890, 15.

For this determination a special glass flask (cassia flask, aldehyde flask, fig. 75) is used. It has a capacity of about 100 cc, is provided with a neck 13 cc. long, the inner diameter of which is 8 mm., and which is calibrated into V10 cc. The entire neck of the flask has a capacity of about 6 cc. The zero point of the scale is placed slightly above the transition point of the flask into the neck.

By means of a pipette, 10 cc.1) of oil are transferred to the flask and an equal volume of 30 p. c. sodium acid sulphite2) solution is added. The mixture is shaken and the flask placed in a boiling water bath. After the solid mass has become liquid more acid sulphite solution is added until the flask is at least three-quarters full, the mixture being constantly heated and occasionally shaken. The solution is heated until no more solid particles are visible and the odor of aldehyde has disappeared. When the clear oil floats upon the salt solution, flask and contents are allowed to cool and sufficient acid sulphite solution is added until the oily layer is well within the neck of the flask. Should drops of oil adhere to the flask these are induced to rise into the neck by gentle tapping and rotation of the flask. The number of cc. of oil is read off, and by deducting this number from ten, the aldehyde content in percentage by volume is ascertained by multiplying the resultant with ten. In order to obtain the percentage by weight the number obtained is multiplied with the specific gravity of the aldehyde in question and the product divided by the specific gravity of the oil.

1) In the case of oils that contain less than 40 p. c. of aldehyde only 5 cc. are taken or a flask is used the neck of which has a capacity of 10 cc. and is calibrated from 1 to 10.

2) Care should be taken that the solution does not contain too much free sulphurous acid since this retards the reaction. If necessary, the solution should be neutralized somewhat by the addition of sodium carbonate.

Fig. 75.

As already pointed out, this method is used for the quantitative determination of cinnamic aldehyde and citral, which go into solution as sulphonates. It can, however, be used also in connection with those aldehydes the bisulphite addition products of which are soluble in water as such, e. g. benzaldehyde, anisic aldehyde, phenyl acetaldehyde. 10 cc. of the aldehyde in question are shaken with 40 to 50 cc. of a 30 p. c. sodiumbisulphite solution in an aldehyde flask, and the reaction product dissolved, with the aid of gentle heat, in additional water (not sodium bisulphite solution). The oil that has not taken part in the reaction is driven into the calibrated neck by adding more water. Its volume is read off as soon as the contents of the flask have assumed room temperature. Prolonged standing frequently causes the bisulphite compound to crystallize out again.

http://chestofbooks.com/health/aromatherapy/The-Volatile-Oils-Vol1/Determination-Of-Aldehydes-And-Ketones.html

خطاها(complication ):

2,4-DNP Test for Aldehydes and Ketones

Complications

• Some ketones give oils which will not solidify.
• Some allylic alcohols are oxidized by the reagent to aldehydes and give a positive test.
• Some alcohols, if not purified, may contain aldehyde or ketone impurities.  

Tollen’s Test for Aldehydes

Complications

• The test tube must be clean and oil-free if a silver mirror is to be observed.
• Easily oxidized compounds give a positive test. For example: aromatic amine and some phenols.
  Jones (Chromic Acid) Oxidation Test for Aldehydes

Aldehydes are better characterized in other ways. The color usually develops in 5-15 second

Iodoform Test for Methyl Ketones

Complications
Test will not be positive if the R group is a di-ortho substituted aryl group

http://www.wellesley.edu/Chemistry/chem211lab/Orgo_Lab_Manual/Appendix/ClassificationTests/aldehyde_ketone.html#Jones

مراجع(refrence):

http://www.wellesley.edu/Chemistry/chem211lab/Orgo_Lab_Manual/Appendix/ClassificationTests/aldehyde_ketone.html#Jones

http://chestofbooks.com/health/aromatherapy/The-Volatile-Oils-Vol1/Determination-Of-Aldehydes-And-Ketones.html

http://www.jtbaker.com/msds/englishhtml/d7464.htm

jalali-hse.persiangig.com/document/h2so4.doc

 

2,4- MSDSاسید سولفوریک:　

jalali-hse.persiangig.com/document/h2so4.doc

خواص فیزیکی و شیمیایی الدهیدوکتونهادر تست شناسایی(phisical and chemical property ):

9. Physical and Chemical Properties

Appearance:
Wet, red or orange, crystalline powder.
Odor:
No information found.
Solubility:
Slightly soluble in water.
Specific Gravity:
No information found.
pH:
No information found.
% Volatiles by volume @ 21C (70F):
0
Boiling Point:
No information found.
Melting Point:
198 - 202C (388 - 396F) Decomposes.
Vapor Density (Air=1):
No information found.
Vapor Pressure (mm Hg):
No information found.
Evaporation Rate (BuAc=1):
No information found.
http://www.jtbaker.com/msds/englishhtml/d7464.htm

تستهای شناسایی الدهیدها و کتون ها(identification ):

۱- (2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين)      

غالب آلدهيدها و کتونها در واکنش با 2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين رسوب نارنجي مايل به قرمز تشکيل مي دهند، اما فقط آلدهيدها مي توانند کرومIV و نقره (I) را کاهش دهند. اين تفاوت واکنش پذيري به عنوان وجه تمايز بين آلدهيدها و کتونها است.

يک قطره از مايع مجهول را در يک لوله آزمايش کوچک بريزيد و يک ميلي ليتر واکنشگر 2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين به آن اضافه کنيد. چنانچه مجهول جامد است حدود 10 ميلي گرم از آنرا در حداقل مقدار اتانول (95 %) يا دي اکسان حل کنيد سپس واکنشگر را به آن بيافزاييد، لوله آزمايش محتوي مخلوط را به شدت تکان دهيد. غالب آلدهيدها و کتونها فوراً رسوبي به رنگ زرد تا قرمز توليد مي کنند. اما براي بعضي ترکيبات براي تشکيل رسوب بايد 15 دقيقه صبر کرد و يا به آرامي آنرا حرارت داد. تشکيل رسوب به منزله مثبت بودن اين آزمايش است.

تهيه واکنشگر
 3  گرم (2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين) در 15 ميلي ليتر سولفوريک اسيد غليظ بريزيد. در يک بشر 20 ميلي ليتر آب و 70 ميلي ليتر اتانول 95 % ريخته در حاليکه آنرا به شدت بهم زنيد آهسته محلول 2 و 4-دي نيتروفنيل هيدرازين را به مخلوط آبي اتانول اضافه نماييد. بعد از مخلوط کردن محلول را روي کاغذ صافي چين دار صاف کنيد. محلول صاف شده، معرف آماده براي واکنش است.

2- کروميک اسيد(جونز)

يک قطره يا حدود 10 ميلي گرم (اگر مجهول جامد است) از نمونه را در يک ميلي ليتر استون (خالص براي واکنش) حل نماييد. چند قطره از واکنشگر کروميک اسيد اضافه کنيد، بدين ترتيب که يک قطره اضافه کنيد و بهم بزنيد سپس قطره بعدي را اضافه کنيد. چنانچه رسوب سبز رنگ تشکيل شود و رنگ نارنجي معرف از بين برود دليل بر مثبت بودن نتيجه آزمايش است. براي آلدهيدهاي آليفاتيک (RCHO) محلول براي 5 ثانيه کدر مي شود و پس از 30 ثانيه رسوب ظاهر مي شود.آلدهيدهاي آروماتيک (ArCHO) پس از (120 – 30) ثانيه رسوب مي دهند. اما بعضي موارد تشکيل رسوب پس از زمان بيشتري رؤيت مي شود. وقتي نتيجه آزمايش منفي است رسوب تشکيل نمي شود. اما، در بعضي موارد، رسوبي ديده مي شود اما رنگ نارنجي معرف باقي مي ماند.

در هنگام انجام اين آزمايش، بايد از خلوص استون اطمينان حاصل نماييد در غير اينصورت با واکنشگر واکنش مي دهد و نتيجه مثبت براي آن حاصل مي شود. لذا قبل از انجام آزمايش به لوله آزمايش کوچکي که محتوي استون است چند قطره کروميک اسيد اضافه کنيد و پس از مخلوط کردن 5-3 دقيقه صبر کنيد. اگر بعد از اين مدت واکنشي انجام نشده بود در اينصورت استون از خلوص کامل برخوردار است. چنانچه نتيجه آزمايش مثبت بود، از بطري استون ديگر استفاده کنيد و يا در استون مقداري پتاسيم پرمنگنات بريزيد و سپس تقطير کنيد و استون تقطير شده را که خالص است براي آزمايش بکار ببريد.

تهيه واکنشگر
يک گرم کروميک اسيد (CrO3) را در يک ميلي ليتر سولفوريک اسيد غليظ حل کنيد. سپس مخلوط را با دقت با 3 ميلي ليتر آب رقيق نماييد.
اين آزمايش در صورتي براي شناسايي آلدهيد سودمند است که شناسايي گروه کربونيل آن به وسيله واکنشگر 2 و 4- دي نيترو فنيل هيدرازين تأييد شده باشد. الکلها به اين واکنشگر پاسخ مثبت نمي دهند. اما به معرف کروميک اسيد جواب، مثبت مي دهند.

3- آزمايش تالنز

غالب آلدهيدها با محلول نقره نيترات آمونياکي واکنش مي دهند و نقره رسوب مي کند (آئينه نقره يي). کتونهاي معمولي به اين واکنشگر جواب نمي دهند. واکنشگر بايد بلافاصله قبل از مصرف تهيه شود. براي تهيه واکنشگر، يک ميلي ليتر از محلول تولنس (A) را با يک ميلي ليتر محلول تولنس (B) مخلوط مي کنيم. رسوب نقره اکسيد تشکيل مي شود و سپس قطره قطره محلول آمونياک را به مخلوط اضافه کنيد تا رسوب اکسيد نقره حل شود. اکنون واکنشگر براي انجام آزمايش را آماده است.
يک قطره از آلدهيد مايع يا 10 ميلي گرم اگر آلدهيد جامد است. در حداقل مقدار دي اکسان حل نمايند. اين محلول را به 2 يا 3 ميلي ليتر از واکنشگر که در لوله آزمايش کوچکي قرار دارد اضافه کنيد. محلول را خوب مخلوط کنيد. اگر رسوب نقره روي ديواره لوله تشکيل شد جواب آزمايش مثبت است. در بعضي موارد براي تشکيل رسوب نقره (آئينه نقره يي) لازم است لوله آزمايش را در حمام آب گرم قرار داد.

توجه : واکنشگر تولنس بايد در هنگام مصرف تهيه شود و هر چه باقي مي ماند بايد بلافاصله همراه با آب زياد و در ظرفشويي بريزيد. چنانچه محلول نگهداري شود امکان تشکيل نقره فولمينات (Ag2C2N2O2) که ماده بسيار انفجار پذيري است، وجود دارد. بنابراين واکنشگر تولنس را هرگز نبايد از قبل تهيه و نگهداري کرد.

تهيه واکنشگر
 محلول A از حل کردن 3 گرم نقره نيترات در 30 ميلي ليتر آب قابل تهيه است. محلول B، محلول سديم هيدروکسيد 10 % است.

4- آزمايش يدوفرم

اين آزمايش براي شناسايي متيل کتونها و ترکيباتيکه در اثر شرايط واکنش اکسيد شوند و به – Co – CH3 تبديل شوند، انجام پذير است، گروههاي ,-CH3CO  CHI2CO- ,CH2ICOبه آزمايش يدوفرم پاسخ مثبت مي دهند. براي واکنش وجود يک هيدروژن فعال در اتصال به کربني که فاقد ممانعت فضايي باشد لازم است. ترکيبات CH3CO - COCH3 , RCO - CH2 - CO - R , CH3CHOHR , CH3COR , CH3CH2OH  CH3CHO نسبت به واکنش يدوفرم واکنش پذيري دارند و رسوب زرد يدوفرم تشکيل مي دهند.
 4 قطره از مجهول مايع يا 1/0 گرم از مجهول جامد با 3 ميلي ليتر آب را در يک لوله آزمايش بزرگ (mm15*8/1) حل نماييد. چنانچه مجهول در آب حل نمي شود براي انحلال مجهول از 3 ميلي ليتر دي اکسان به جاي آب استفاده نماييد. و يک ميلي ليتر محلول سديم هيدروکسيد 10 % به آن مخلوط اضافه کنيد. سپس قطره قطره محلول يد – پتاسيم يديد در حاليکه بهم مي زنيد به مخلوط اضافه نماييد و بهم بزنيد افزايش يد را تا وقتي که رنگ قهوه يي محلول باقي بماند ادامه دهيد. رنگ يد اضافي را با اضافه کردن سود بصورت قطره قطره به همراه تکان دادن از بين ببريد. لوله را از آب پر کنيد و بگذاريد 15 دقيقه بماند. اگر ترکيب متيل کتون باشد يا در اثر شرايط اکسيد کنندگي، ملکول به متيل کتون تبديل شده باشد، رسوب زرد يدوفرم تشکيل مي شود. براي تأييد تشکيل رسوب يدوفرم، رسوب را صاف کنيد و پس از خشک کردن نقطه ذوب آنرا تعيين نماييد (نقطه ذوب يدوفرم ˚121-119 است) در صورت مصرف بيش از اندازه دي اکسان، يدوفرم را حل مي نمايد، افزايش آب به همين دليل است.
تهيه واکنشگر
20 گرم پتاسيم يديد و 10 گرم يد را در 100 ميلي ليتر آب حل نماييد.

۵-تست فوشین

این تست به الدهیدها و کتونهای سبک جواب مثبت داده و ارغوانی رنگ میشود

 

http://kimiachem4.blogfa.com/post-1.aspx  منبع 

اندازه گیری مقدار کمی(determination):

Determination Of Aldehydes And Ketones

Although attempts have been made repeatedly to work out a general method for the determination of aldehydes and ketones, this problem has not yet been solved in a satisfactory manner. Failure has been due to the fact that not all aldehydes and ketones react equally well with a given reagent, but that in each case only a few yield quantitative results. The first attempt in this direction was made by Benedikt and Strache.1) According to their method the aldehyde or ketone content of a volatile oil is determined by means of the carbonyl oxygen it contains. The oil to be investigated is heated with a weighed amount of phenyl hydrazine, after some time the hydrazone which has formed is separated by filtration, and the unchanged phenyl hydrazine in the filtrate oxidized with boiling Fehling's solution. By this treatment all the nitrogen of the phenyl hydrazine which has not taken part in the reaction is liberated as gas. From the volume of the collected nitrogen the amount of the unused phenyl hydrazine can be calculated. From this the amount which has gone into combination is known and consequently the amount of the ketone or aldehyde present. The amount of carbonyl oxygen, expressed in V10 percents is designated as carbonyl number.

1) Monatsh. f. Chem. 14 (1893), 270. Watson Smith has tried to improve on the method by driving over the nitrogen with a current of carbon dioxide and not with steam as suggested by Benedikt and Strache. Chem. News 93 (1906), 83. According to Chem. Zentralbl. 1906, 1. 1289. Comp. also Report of Schimmel & Co. October 1906, 103.

With bitter almond oil (benzaldehyde), cumin oil (cuminic aldehyde), and rue oil (methyl nonyl ketone) this method yields fairly good results. With cassia oil, caraway oil, fennel oil and lemon oil, however, the determinations fall far too low,1) possibly because the time allowed does not suffice for the quantitative completion of the reaction.

The modification of the above method proposed by Rother2) has met with a similar fate. It likewise yields satisfactory results in a few instances only. The aldehydes and ketones are converted into phenylhydrazones by means of a definite amount of phenyl-hydrazine. It differs, however, from the original method in this that the excess of phenylhydrazine is allowed to react with iodine and the excess of iodine is titrated with thiosulphate solution.

For the assay of aldehydes and ketones we are, therefore, dependant on several methods, of which the most important in actual practice are here described. The determination is mostly volumetric or titrimetric, seldom gravimetric. The best known and most commonly used method is the non-aldehyde constituents remain undissolved. The amount of dissolved oil reveals its aldehyde content.

Bisulphite method. It was first introduced in 18903) by Schimmel & Co. for the cinnamic aldehyde assay of cassia oil. At present it plays an important role in the assay of oils containing cinnamic aldehyde or citral. The method depends on the property of both cinnamic aldehyde and citral to dissolve in hot concentrated sodium bisulphite solution with the formation of sulphonates, hence can be abstracted quantitatively from the oils, whereas the

1) Report of Schimmel & Co. October 1893, 52.

2) Die Bestimmung der Aldehyde und Ketone zurBeurteilung atherischer Ole. Inaug. Dissert. Dresden 1907.

3) Report of Schimmel & Co. October 1890, 15.

For this determination a special glass flask (cassia flask, aldehyde flask, fig. 75) is used. It has a capacity of about 100 cc, is provided with a neck 13 cc. long, the inner diameter of which is 8 mm., and which is calibrated into V10 cc. The entire neck of the flask has a capacity of about 6 cc. The zero point of the scale is placed slightly above the transition point of the flask into the neck.

By means of a pipette, 10 cc.1) of oil are transferred to the flask and an equal volume of 30 p. c. sodium acid sulphite2) solution is added. The mixture is shaken and the flask placed in a boiling water bath. After the solid mass has become liquid more acid sulphite solution is added until the flask is at least three-quarters full, the mixture being constantly heated and occasionally shaken. The solution is heated until no more solid particles are visible and the odor of aldehyde has disappeared. When the clear oil floats upon the salt solution, flask and contents are allowed to cool and sufficient acid sulphite solution is added until the oily layer is well within the neck of the flask. Should drops of oil adhere to the flask these are induced to rise into the neck by gentle tapping and rotation of the flask. The number of cc. of oil is read off, and by deducting this number from ten, the aldehyde content in percentage by volume is ascertained by multiplying the resultant with ten. In order to obtain the percentage by weight the number obtained is multiplied with the specific gravity of the aldehyde in question and the product divided by the specific gravity of the oil.

1) In the case of oils that contain less than 40 p. c. of aldehyde only 5 cc. are taken or a flask is used the neck of which has a capacity of 10 cc. and is calibrated from 1 to 10.

2) Care should be taken that the solution does not contain too much free sulphurous acid since this retards the reaction. If necessary, the solution should be neutralized somewhat by the addition of sodium carbonate.

Fig. 75.

As already pointed out, this method is used for the quantitative determination of cinnamic aldehyde and citral, which go into solution as sulphonates. It can, however, be used also in connection with those aldehydes the bisulphite addition products of which are soluble in water as such, e. g. benzaldehyde, anisic aldehyde, phenyl acetaldehyde. 10 cc. of the aldehyde in question are shaken with 40 to 50 cc. of a 30 p. c. sodiumbisulphite solution in an aldehyde flask, and the reaction product dissolved, with the aid of gentle heat, in additional water (not sodium bisulphite solution). The oil that has not taken part in the reaction is driven into the calibrated neck by adding more water. Its volume is read off as soon as the contents of the flask have assumed room temperature. Prolonged standing frequently causes the bisulphite compound to crystallize out again.

http://chestofbooks.com/health/aromatherapy/The-Volatile-Oils-Vol1/Determination-Of-Aldehydes-And-Ketones.html

خطاها(complication ):

2,4-DNP Test for Aldehydes and Ketones

Complications

• Some ketones give oils which will not solidify.
• Some allylic alcohols are oxidized by the reagent to aldehydes and give a positive test.
• Some alcohols, if not purified, may contain aldehyde or ketone impurities.  

Tollen’s Test for Aldehydes

Complications

• The test tube must be clean and oil-free if a silver mirror is to be observed.
• Easily oxidized compounds give a positive test. For example: aromatic amine and some phenols.
  Jones (Chromic Acid) Oxidation Test for Aldehydes

Aldehydes are better characterized in other ways. The color usually develops in 5-15 second

Iodoform Test for Methyl Ketones

Complications
Test will not be positive if the R group is a di-ortho substituted aryl group

http://www.wellesley.edu/Chemistry/chem211lab/Orgo_Lab_Manual/Appendix/ClassificationTests/aldehyde_ketone.html#Jones

مراجع(refrence):

http://www.wellesley.edu/Chemistry/chem211lab/Orgo_Lab_Manual/Appendix/ClassificationTests/aldehyde_ketone.html#Jones

http://chestofbooks.com/health/aromatherapy/The-Volatile-Oils-Vol1/Determination-Of-Aldehydes-And-Ketones.html

http://www.jtbaker.com/msds/englishhtml/d7464.htm

jalali-hse.persiangig.com/document/h2so4.doc

 

2,4- MSDSاسید سولفوریک:　

jalali-hse.persiangig.com/document/h2so4.doc

خواص فیزیکی و شیمیایی الدهیدوکتونهادر تست شناسایی(phisical and chemical property ):

9. Physical and Chemical Properties

Appearance:
Wet, red or orange, crystalline powder.
Odor:
No information found.
Solubility:
Slightly soluble in water.
Specific Gravity:
No information found.
pH:
No information found.
% Volatiles by volume @ 21C (70F):
0
Boiling Point:
No information found.
Melting Point:
198 - 202C (388 - 396F) Decomposes.
Vapor Density (Air=1):
No information found.
Vapor Pressure (mm Hg):
No information found.
Evaporation Rate (BuAc=1):
No information found.
http://www.jtbaker.com/msds/englishhtml/d7464.htm

تستهای شناسایی الدهیدها و کتون ها(identification ):

۱- (2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين)      

غالب آلدهيدها و کتونها در واکنش با 2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين رسوب نارنجي مايل به قرمز تشکيل مي دهند، اما فقط آلدهيدها مي توانند کرومIV و نقره (I) را کاهش دهند. اين تفاوت واکنش پذيري به عنوان وجه تمايز بين آلدهيدها و کتونها است.

يک قطره از مايع مجهول را در يک لوله آزمايش کوچک بريزيد و يک ميلي ليتر واکنشگر 2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين به آن اضافه کنيد. چنانچه مجهول جامد است حدود 10 ميلي گرم از آنرا در حداقل مقدار اتانول (95 %) يا دي اکسان حل کنيد سپس واکنشگر را به آن بيافزاييد، لوله آزمايش محتوي مخلوط را به شدت تکان دهيد. غالب آلدهيدها و کتونها فوراً رسوبي به رنگ زرد تا قرمز توليد مي کنند. اما براي بعضي ترکيبات براي تشکيل رسوب بايد 15 دقيقه صبر کرد و يا به آرامي آنرا حرارت داد. تشکيل رسوب به منزله مثبت بودن اين آزمايش است.

تهيه واکنشگر
 3  گرم (2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين) در 15 ميلي ليتر سولفوريک اسيد غليظ بريزيد. در يک بشر 20 ميلي ليتر آب و 70 ميلي ليتر اتانول 95 % ريخته در حاليکه آنرا به شدت بهم زنيد آهسته محلول 2 و 4-دي نيتروفنيل هيدرازين را به مخلوط آبي اتانول اضافه نماييد. بعد از مخلوط کردن محلول را روي کاغذ صافي چين دار صاف کنيد. محلول صاف شده، معرف آماده براي واکنش است.

2- کروميک اسيد(جونز)

يک قطره يا حدود 10 ميلي گرم (اگر مجهول جامد است) از نمونه را در يک ميلي ليتر استون (خالص براي واکنش) حل نماييد. چند قطره از واکنشگر کروميک اسيد اضافه کنيد، بدين ترتيب که يک قطره اضافه کنيد و بهم بزنيد سپس قطره بعدي را اضافه کنيد. چنانچه رسوب سبز رنگ تشکيل شود و رنگ نارنجي معرف از بين برود دليل بر مثبت بودن نتيجه آزمايش است. براي آلدهيدهاي آليفاتيک (RCHO) محلول براي 5 ثانيه کدر مي شود و پس از 30 ثانيه رسوب ظاهر مي شود.آلدهيدهاي آروماتيک (ArCHO) پس از (120 – 30) ثانيه رسوب مي دهند. اما بعضي موارد تشکيل رسوب پس از زمان بيشتري رؤيت مي شود. وقتي نتيجه آزمايش منفي است رسوب تشکيل نمي شود. اما، در بعضي موارد، رسوبي ديده مي شود اما رنگ نارنجي معرف باقي مي ماند.

در هنگام انجام اين آزمايش، بايد از خلوص استون اطمينان حاصل نماييد در غير اينصورت با واکنشگر واکنش مي دهد و نتيجه مثبت براي آن حاصل مي شود. لذا قبل از انجام آزمايش به لوله آزمايش کوچکي که محتوي استون است چند قطره کروميک اسيد اضافه کنيد و پس از مخلوط کردن 5-3 دقيقه صبر کنيد. اگر بعد از اين مدت واکنشي انجام نشده بود در اينصورت استون از خلوص کامل برخوردار است. چنانچه نتيجه آزمايش مثبت بود، از بطري استون ديگر استفاده کنيد و يا در استون مقداري پتاسيم پرمنگنات بريزيد و سپس تقطير کنيد و استون تقطير شده را که خالص است براي آزمايش بکار ببريد.

تهيه واکنشگر
يک گرم کروميک اسيد (CrO3) را در يک ميلي ليتر سولفوريک اسيد غليظ حل کنيد. سپس مخلوط را با دقت با 3 ميلي ليتر آب رقيق نماييد.
اين آزمايش در صورتي براي شناسايي آلدهيد سودمند است که شناسايي گروه کربونيل آن به وسيله واکنشگر 2 و 4- دي نيترو فنيل هيدرازين تأييد شده باشد. الکلها به اين واکنشگر پاسخ مثبت نمي دهند. اما به معرف کروميک اسيد جواب، مثبت مي دهند.

3- آزمايش تالنز

غالب آلدهيدها با محلول نقره نيترات آمونياکي واکنش مي دهند و نقره رسوب مي کند (آئينه نقره يي). کتونهاي معمولي به اين واکنشگر جواب نمي دهند. واکنشگر بايد بلافاصله قبل از مصرف تهيه شود. براي تهيه واکنشگر، يک ميلي ليتر از محلول تولنس (A) را با يک ميلي ليتر محلول تولنس (B) مخلوط مي کنيم. رسوب نقره اکسيد تشکيل مي شود و سپس قطره قطره محلول آمونياک را به مخلوط اضافه کنيد تا رسوب اکسيد نقره حل شود. اکنون واکنشگر براي انجام آزمايش را آماده است.
يک قطره از آلدهيد مايع يا 10 ميلي گرم اگر آلدهيد جامد است. در حداقل مقدار دي اکسان حل نمايند. اين محلول را به 2 يا 3 ميلي ليتر از واکنشگر که در لوله آزمايش کوچکي قرار دارد اضافه کنيد. محلول را خوب مخلوط کنيد. اگر رسوب نقره روي ديواره لوله تشکيل شد جواب آزمايش مثبت است. در بعضي موارد براي تشکيل رسوب نقره (آئينه نقره يي) لازم است لوله آزمايش را در حمام آب گرم قرار داد.

توجه : واکنشگر تولنس بايد در هنگام مصرف تهيه شود و هر چه باقي مي ماند بايد بلافاصله همراه با آب زياد و در ظرفشويي بريزيد. چنانچه محلول نگهداري شود امکان تشکيل نقره فولمينات (Ag2C2N2O2) که ماده بسيار انفجار پذيري است، وجود دارد. بنابراين واکنشگر تولنس را هرگز نبايد از قبل تهيه و نگهداري کرد.

تهيه واکنشگر
 محلول A از حل کردن 3 گرم نقره نيترات در 30 ميلي ليتر آب قابل تهيه است. محلول B، محلول سديم هيدروکسيد 10 % است.

4- آزمايش يدوفرم

اين آزمايش براي شناسايي متيل کتونها و ترکيباتيکه در اثر شرايط واکنش اکسيد شوند و به – Co – CH3 تبديل شوند، انجام پذير است، گروههاي ,-CH3CO  CHI2CO- ,CH2ICOبه آزمايش يدوفرم پاسخ مثبت مي دهند. براي واکنش وجود يک هيدروژن فعال در اتصال به کربني که فاقد ممانعت فضايي باشد لازم است. ترکيبات CH3CO - COCH3 , RCO - CH2 - CO - R , CH3CHOHR , CH3COR , CH3CH2OH  CH3CHO نسبت به واکنش يدوفرم واکنش پذيري دارند و رسوب زرد يدوفرم تشکيل مي دهند.
 4 قطره از مجهول مايع يا 1/0 گرم از مجهول جامد با 3 ميلي ليتر آب را در يک لوله آزمايش بزرگ (mm15*8/1) حل نماييد. چنانچه مجهول در آب حل نمي شود براي انحلال مجهول از 3 ميلي ليتر دي اکسان به جاي آب استفاده نماييد. و يک ميلي ليتر محلول سديم هيدروکسيد 10 % به آن مخلوط اضافه کنيد. سپس قطره قطره محلول يد – پتاسيم يديد در حاليکه بهم مي زنيد به مخلوط اضافه نماييد و بهم بزنيد افزايش يد را تا وقتي که رنگ قهوه يي محلول باقي بماند ادامه دهيد. رنگ يد اضافي را با اضافه کردن سود بصورت قطره قطره به همراه تکان دادن از بين ببريد. لوله را از آب پر کنيد و بگذاريد 15 دقيقه بماند. اگر ترکيب متيل کتون باشد يا در اثر شرايط اکسيد کنندگي، ملکول به متيل کتون تبديل شده باشد، رسوب زرد يدوفرم تشکيل مي شود. براي تأييد تشکيل رسوب يدوفرم، رسوب را صاف کنيد و پس از خشک کردن نقطه ذوب آنرا تعيين نماييد (نقطه ذوب يدوفرم ˚121-119 است) در صورت مصرف بيش از اندازه دي اکسان، يدوفرم را حل مي نمايد، افزايش آب به همين دليل است.
تهيه واکنشگر
20 گرم پتاسيم يديد و 10 گرم يد را در 100 ميلي ليتر آب حل نماييد.

۵-تست فوشین

این تست به الدهیدها و کتونهای سبک جواب مثبت داده و ارغوانی رنگ میشود

 

http://kimiachem4.blogfa.com/post-1.aspx  منبع 

اندازه گیری مقدار کمی(determination):

Determination Of Aldehydes And Ketones

Although attempts have been made repeatedly to work out a general method for the determination of aldehydes and ketones, this problem has not yet been solved in a satisfactory manner. Failure has been due to the fact that not all aldehydes and ketones react equally well with a given reagent, but that in each case only a few yield quantitative results. The first attempt in this direction was made by Benedikt and Strache.1) According to their method the aldehyde or ketone content of a volatile oil is determined by means of the carbonyl oxygen it contains. The oil to be investigated is heated with a weighed amount of phenyl hydrazine, after some time the hydrazone which has formed is separated by filtration, and the unchanged phenyl hydrazine in the filtrate oxidized with boiling Fehling's solution. By this treatment all the nitrogen of the phenyl hydrazine which has not taken part in the reaction is liberated as gas. From the volume of the collected nitrogen the amount of the unused phenyl hydrazine can be calculated. From this the amount which has gone into combination is known and consequently the amount of the ketone or aldehyde present. The amount of carbonyl oxygen, expressed in V10 percents is designated as carbonyl number.

1) Monatsh. f. Chem. 14 (1893), 270. Watson Smith has tried to improve on the method by driving over the nitrogen with a current of carbon dioxide and not with steam as suggested by Benedikt and Strache. Chem. News 93 (1906), 83. According to Chem. Zentralbl. 1906, 1. 1289. Comp. also Report of Schimmel & Co. October 1906, 103.

With bitter almond oil (benzaldehyde), cumin oil (cuminic aldehyde), and rue oil (methyl nonyl ketone) this method yields fairly good results. With cassia oil, caraway oil, fennel oil and lemon oil, however, the determinations fall far too low,1) possibly because the time allowed does not suffice for the quantitative completion of the reaction.

The modification of the above method proposed by Rother2) has met with a similar fate. It likewise yields satisfactory results in a few instances only. The aldehydes and ketones are converted into phenylhydrazones by means of a definite amount of phenyl-hydrazine. It differs, however, from the original method in this that the excess of phenylhydrazine is allowed to react with iodine and the excess of iodine is titrated with thiosulphate solution.

For the assay of aldehydes and ketones we are, therefore, dependant on several methods, of which the most important in actual practice are here described. The determination is mostly volumetric or titrimetric, seldom gravimetric. The best known and most commonly used method is the non-aldehyde constituents remain undissolved. The amount of dissolved oil reveals its aldehyde content.

Bisulphite method. It was first introduced in 18903) by Schimmel & Co. for the cinnamic aldehyde assay of cassia oil. At present it plays an important role in the assay of oils containing cinnamic aldehyde or citral. The method depends on the property of both cinnamic aldehyde and citral to dissolve in hot concentrated sodium bisulphite solution with the formation of sulphonates, hence can be abstracted quantitatively from the oils, whereas the

1) Report of Schimmel & Co. October 1893, 52.

2) Die Bestimmung der Aldehyde und Ketone zurBeurteilung atherischer Ole. Inaug. Dissert. Dresden 1907.

3) Report of Schimmel & Co. October 1890, 15.

For this determination a special glass flask (cassia flask, aldehyde flask, fig. 75) is used. It has a capacity of about 100 cc, is provided with a neck 13 cc. long, the inner diameter of which is 8 mm., and which is calibrated into V10 cc. The entire neck of the flask has a capacity of about 6 cc. The zero point of the scale is placed slightly above the transition point of the flask into the neck.

By means of a pipette, 10 cc.1) of oil are transferred to the flask and an equal volume of 30 p. c. sodium acid sulphite2) solution is added. The mixture is shaken and the flask placed in a boiling water bath. After the solid mass has become liquid more acid sulphite solution is added until the flask is at least three-quarters full, the mixture being constantly heated and occasionally shaken. The solution is heated until no more solid particles are visible and the odor of aldehyde has disappeared. When the clear oil floats upon the salt solution, flask and contents are allowed to cool and sufficient acid sulphite solution is added until the oily layer is well within the neck of the flask. Should drops of oil adhere to the flask these are induced to rise into the neck by gentle tapping and rotation of the flask. The number of cc. of oil is read off, and by deducting this number from ten, the aldehyde content in percentage by volume is ascertained by multiplying the resultant with ten. In order to obtain the percentage by weight the number obtained is multiplied with the specific gravity of the aldehyde in question and the product divided by the specific gravity of the oil.

1) In the case of oils that contain less than 40 p. c. of aldehyde only 5 cc. are taken or a flask is used the neck of which has a capacity of 10 cc. and is calibrated from 1 to 10.

2) Care should be taken that the solution does not contain too much free sulphurous acid since this retards the reaction. If necessary, the solution should be neutralized somewhat by the addition of sodium carbonate.

Fig. 75.

As already pointed out, this method is used for the quantitative determination of cinnamic aldehyde and citral, which go into solution as sulphonates. It can, however, be used also in connection with those aldehydes the bisulphite addition products of which are soluble in water as such, e. g. benzaldehyde, anisic aldehyde, phenyl acetaldehyde. 10 cc. of the aldehyde in question are shaken with 40 to 50 cc. of a 30 p. c. sodiumbisulphite solution in an aldehyde flask, and the reaction product dissolved, with the aid of gentle heat, in additional water (not sodium bisulphite solution). The oil that has not taken part in the reaction is driven into the calibrated neck by adding more water. Its volume is read off as soon as the contents of the flask have assumed room temperature. Prolonged standing frequently causes the bisulphite compound to crystallize out again.

http://chestofbooks.com/health/aromatherapy/The-Volatile-Oils-Vol1/Determination-Of-Aldehydes-And-Ketones.html

خطاها(complication ):

2,4-DNP Test for Aldehydes and Ketones

Complications

• Some ketones give oils which will not solidify.
• Some allylic alcohols are oxidized by the reagent to aldehydes and give a positive test.
• Some alcohols, if not purified, may contain aldehyde or ketone impurities.  

Tollen’s Test for Aldehydes

Complications

• The test tube must be clean and oil-free if a silver mirror is to be observed.
• Easily oxidized compounds give a positive test. For example: aromatic amine and some phenols.
  Jones (Chromic Acid) Oxidation Test for Aldehydes

Aldehydes are better characterized in other ways. The color usually develops in 5-15 second

Iodoform Test for Methyl Ketones

Complications
Test will not be positive if the R group is a di-ortho substituted aryl group

http://www.wellesley.edu/Chemistry/chem211lab/Orgo_Lab_Manual/Appendix/ClassificationTests/aldehyde_ketone.html#Jones

مراجع(refrence):

http://www.wellesley.edu/Chemistry/chem211lab/Orgo_Lab_Manual/Appendix/ClassificationTests/aldehyde_ketone.html#Jones

http://chestofbooks.com/health/aromatherapy/The-Volatile-Oils-Vol1/Determination-Of-Aldehydes-And-Ketones.html

http://www.jtbaker.com/msds/englishhtml/d7464.htm

jalali-hse.persiangig.com/document/h2so4.doc

 

2,4- MSDSاسید سولفوریک:　

jalali-hse.persiangig.com/document/h2so4.doc

خواص فیزیکی و شیمیایی الدهیدوکتونهادر تست شناسایی(phisical and chemical property ):

9. Physical and Chemical Properties

Appearance:
Wet, red or orange, crystalline powder.
Odor:
No information found.
Solubility:
Slightly soluble in water.
Specific Gravity:
No information found.
pH:
No information found.
% Volatiles by volume @ 21C (70F):
0
Boiling Point:
No information found.
Melting Point:
198 - 202C (388 - 396F) Decomposes.
Vapor Density (Air=1):
No information found.
Vapor Pressure (mm Hg):
No information found.
Evaporation Rate (BuAc=1):
No information found.
http://www.jtbaker.com/msds/englishhtml/d7464.htm

تستهای شناسایی الدهیدها و کتون ها(identification ):

۱- (2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين)      

غالب آلدهيدها و کتونها در واکنش با 2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين رسوب نارنجي مايل به قرمز تشکيل مي دهند، اما فقط آلدهيدها مي توانند کرومIV و نقره (I) را کاهش دهند. اين تفاوت واکنش پذيري به عنوان وجه تمايز بين آلدهيدها و کتونها است.

يک قطره از مايع مجهول را در يک لوله آزمايش کوچک بريزيد و يک ميلي ليتر واکنشگر 2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين به آن اضافه کنيد. چنانچه مجهول جامد است حدود 10 ميلي گرم از آنرا در حداقل مقدار اتانول (95 %) يا دي اکسان حل کنيد سپس واکنشگر را به آن بيافزاييد، لوله آزمايش محتوي مخلوط را به شدت تکان دهيد. غالب آلدهيدها و کتونها فوراً رسوبي به رنگ زرد تا قرمز توليد مي کنند. اما براي بعضي ترکيبات براي تشکيل رسوب بايد 15 دقيقه صبر کرد و يا به آرامي آنرا حرارت داد. تشکيل رسوب به منزله مثبت بودن اين آزمايش است.

تهيه واکنشگر
 3  گرم (2 و 4- دي نيتروفنيل هيدرازين) در 15 ميلي ليتر سولفوريک اسيد غليظ بريزيد. در يک بشر 20 ميلي ليتر آب و 70 ميلي ليتر اتانول 95 % ريخته در حاليکه آنرا به شدت بهم زنيد آهسته محلول 2 و 4-دي نيتروفنيل هيدرازين را به مخلوط آبي اتانول اضافه نماييد. بعد از مخلوط کردن محلول را روي کاغذ صافي چين دار صاف کنيد. محلول صاف شده، معرف آماده براي واکنش است.

2- کروميک اسيد(جونز)

يک قطره يا حدود 10 ميلي گرم (اگر مجهول جامد است) از نمونه را در يک ميلي ليتر استون (خالص براي واکنش) حل نماييد. چند قطره از واکنشگر کروميک اسيد اضافه کنيد، بدين ترتيب که يک قطره اضافه کنيد و بهم بزنيد سپس قطره بعدي را اضافه کنيد. چنانچه رسوب سبز رنگ تشکيل شود و رنگ نارنجي معرف از بين برود دليل بر مثبت بودن نتيجه آزمايش است. براي آلدهيدهاي آليفاتيک (RCHO) محلول براي 5 ثانيه کدر مي شود و پس از 30 ثانيه رسوب ظاهر مي شود.آلدهيدهاي آروماتيک (ArCHO) پس از (120 – 30) ثانيه رسوب مي دهند. اما بعضي موارد تشکيل رسوب پس از زمان بيشتري رؤيت مي شود. وقتي نتيجه آزمايش منفي است رسوب تشکيل نمي شود. اما، در بعضي موارد، رسوبي ديده مي شود اما رنگ نارنجي معرف باقي مي ماند.

در هنگام انجام اين آزمايش، بايد از خلوص استون اطمينان حاصل نماييد در غير اينصورت با واکنشگر واکنش مي دهد و نتيجه مثبت براي آن حاصل مي شود. لذا قبل از انجام آزمايش به لوله آزمايش کوچکي که محتوي استون است چند قطره کروميک اسيد اضافه کنيد و پس از مخلوط کردن 5-3 دقيقه صبر کنيد. اگر بعد از اين مدت واکنشي انجام نشده بود در اينصورت استون از خلوص کامل برخوردار است. چنانچه نتيجه آزمايش مثبت بود، از بطري استون ديگر استفاده کنيد و يا در استون مقداري پتاسيم پرمنگنات بريزيد و سپس تقطير کنيد و استون تقطير شده را که خالص است براي آزمايش بکار ببريد.

تهيه واکنشگر
يک گرم کروميک اسيد (CrO3) را در يک ميلي ليتر سولفوريک اسيد غليظ حل کنيد. سپس مخلوط را با دقت با 3 ميلي ليتر آب رقيق نماييد.
اين آزمايش در صورتي براي شناسايي آلدهيد سودمند است که شناسايي گروه کربونيل آن به وسيله واکنشگر 2 و 4- دي نيترو فنيل هيدرازين تأييد شده باشد. الکلها به اين واکنشگر پاسخ مثبت نمي دهند. اما به معرف کروميک اسيد جواب، مثبت مي دهند.

3- آزمايش تالنز

غالب آلدهيدها با محلول نقره نيترات آمونياکي واکنش مي دهند و نقره رسوب مي کند (آئينه نقره يي). کتونهاي معمولي به اين واکنشگر جواب نمي دهند. واکنشگر بايد بلافاصله قبل از مصرف تهيه شود. براي تهيه واکنشگر، يک ميلي ليتر از محلول تولنس (A) را با يک ميلي ليتر محلول تولنس (B) مخلوط مي کنيم. رسوب نقره اکسيد تشکيل مي شود و سپس قطره قطره محلول آمونياک را به مخلوط اضافه کنيد تا رسوب اکسيد نقره حل شود. اکنون واکنشگر براي انجام آزمايش را آماده است.
يک قطره از آلدهيد مايع يا 10 ميلي گرم اگر آلدهيد جامد است. در حداقل مقدار دي اکسان حل نمايند. اين محلول را به 2 يا 3 ميلي ليتر از واکنشگر که در لوله آزمايش کوچکي قرار دارد اضافه کنيد. محلول را خوب مخلوط کنيد. اگر رسوب نقره روي ديواره لوله تشکيل شد جواب آزمايش مثبت است. در بعضي موارد براي تشکيل رسوب نقره (آئينه نقره يي) لازم است لوله آزمايش را در حمام آب گرم قرار داد.

توجه : واکنشگر تولنس بايد در هنگام مصرف تهيه شود و هر چه باقي مي ماند بايد بلافاصله همراه با آب زياد و در ظرفشويي بريزيد. چنانچه محلول نگهداري شود امکان تشکيل نقره فولمينات (Ag2C2N2O2) که ماده بسيار انفجار پذيري است، وجود دارد. بنابراين واکنشگر تولنس را هرگز نبايد از قبل تهيه و نگهداري کرد.

تهيه واکنشگر
 محلول A از حل کردن 3 گرم نقره نيترات در 30 ميلي ليتر آب قابل تهيه است. محلول B، محلول سديم هيدروکسيد 10 % است.

4- آزمايش يدوفرم

اين آزمايش براي شناسايي متيل کتونها و ترکيباتيکه در اثر شرايط واکنش اکسيد شوند و به – Co – CH3 تبديل شوند، انجام پذير است، گروههاي ,-CH3CO  CHI2CO- ,CH2ICOبه آزمايش يدوفرم پاسخ مثبت مي دهند. براي واکنش وجود يک هيدروژن فعال در اتصال به کربني که فاقد ممانعت فضايي باشد لازم است. ترکيبات CH3CO - COCH3 , RCO - CH2 - CO - R , CH3CHOHR , CH3COR , CH3CH2OH  CH3CHO نسبت به واکنش يدوفرم واکنش پذيري دارند و رسوب زرد يدوفرم تشکيل مي دهند.
 4 قطره از مجهول مايع يا 1/0 گرم از مجهول جامد با 3 ميلي ليتر آب را در يک لوله آزمايش بزرگ (mm15*8/1) حل نماييد. چنانچه مجهول در آب حل نمي شود براي انحلال مجهول از 3 ميلي ليتر دي اکسان به جاي آب استفاده نماييد. و يک ميلي ليتر محلول سديم هيدروکسيد 10 % به آن مخلوط اضافه کنيد. سپس قطره قطره محلول يد – پتاسيم يديد در حاليکه بهم مي زنيد به مخلوط اضافه نماييد و بهم بزنيد افزايش يد را تا وقتي که رنگ قهوه يي محلول باقي بماند ادامه دهيد. رنگ يد اضافي را با اضافه کردن سود بصورت قطره قطره به همراه تکان دادن از بين ببريد. لوله را از آب پر کنيد و بگذاريد 15 دقيقه بماند. اگر ترکيب متيل کتون باشد يا در اثر شرايط اکسيد کنندگي، ملکول به متيل کتون تبديل شده باشد، رسوب زرد يدوفرم تشکيل مي شود. براي تأييد تشکيل رسوب يدوفرم، رسوب را صاف کنيد و پس از خشک کردن نقطه ذوب آنرا تعيين نماييد (نقطه ذوب يدوفرم ˚121-119 است) در صورت مصرف بيش از اندازه دي اکسان، يدوفرم را حل مي نمايد، افزايش آب به همين دليل است.
تهيه واکنشگر
20 گرم پتاسيم يديد و 10 گرم يد را در 100 ميلي ليتر آب حل نماييد.

۵-تست فوشین

این تست به الدهیدها و کتونهای سبک جواب مثبت داده و ارغوانی رنگ میشود

 

http://kimiachem4.blogfa.com/post-1.aspx  منبع 

اندازه گیری مقدار کمی(determination):

Determination Of Aldehydes And Ketones

Although attempts have been made repeatedly to work out a general method for the determination of aldehydes and ketones, this problem has not yet been solved in a satisfactory manner. Failure has been due to the fact that not all aldehydes and ketones react equally well with a given reagent, but that in each case only a few yield quantitative results. The first attempt in this direction was made by Benedikt and Strache.1) According to their method the aldehyde or ketone content of a volatile oil is determined by means of the carbonyl oxygen it contains. The oil to be investigated is heated with a weighed amount of phenyl hydrazine, after some time the hydrazone which has formed is separated by filtration, and the unchanged phenyl hydrazine in the filtrate oxidized with boiling Fehling's solution. By this treatment all the nitrogen of the phenyl hydrazine which has not taken part in the reaction is liberated as gas. From the volume of the collected nitrogen the amount of the unused phenyl hydrazine can be calculated. From this the amount which has gone into combination is known and consequently the amount of the ketone or aldehyde present. The amount of carbonyl oxygen, expressed in V10 percents is designated as carbonyl number.

1) Monatsh. f. Chem. 14 (1893), 270. Watson Smith has tried to improve on the method by driving over the nitrogen with a current of carbon dioxide and not with steam as suggested by Benedikt and Strache. Chem. News 93 (1906), 83. According to Chem. Zentralbl. 1906, 1. 1289. Comp. also Report of Schimmel & Co. October 1906, 103.

With bitter almond oil (benzaldehyde), cumin oil (cuminic aldehyde), and rue oil (methyl nonyl ketone) this method yields fairly good results. With cassia oil, caraway oil, fennel oil and lemon oil, however, the determinations fall far too low,1) possibly because the time allowed does not suffice for the quantitative completion of the reaction.

The modification of the above method proposed by Rother2) has met with a similar fate. It likewise yields satisfactory results in a few instances only. The aldehydes and ketones are converted into phenylhydrazones by means of a definite amount of phenyl-hydrazine. It differs, however, from the original method in this that the excess of phenylhydrazine is allowed to react with iodine and the excess of iodine is titrated with thiosulphate solution.

For the assay of aldehydes and ketones we are, therefore, dependant on several methods, of which the most important in actual practice are here described. The determination is mostly volumetric or titrimetric, seldom gravimetric. The best known and most commonly used method is the non-aldehyde constituents remain undissolved. The amount of dissolved oil reveals its aldehyde content.

Bisulphite method. It was first introduced in 18903) by Schimmel & Co. for the cinnamic aldehyde assay of cassia oil. At present it plays an important role in the assay of oils containing cinnamic aldehyde or citral. The method depends on the property of both cinnamic aldehyde and citral to dissolve in hot concentrated sodium bisulphite solution with the formation of sulphonates, hence can be abstracted quantitatively from the oils, whereas the

1) Report of Schimmel & Co. October 1893, 52.

2) Die Bestimmung der Aldehyde und Ketone zurBeurteilung atherischer Ole. Inaug. Dissert. Dresden 1907.

3) Report of Schimmel & Co. October 1890, 15.

For this determination a special glass flask (cassia flask, aldehyde flask, fig. 75) is used. It has a capacity of about 100 cc, is provided with a neck 13 cc. long, the inner diameter of which is 8 mm., and which is calibrated into V10 cc. The entire neck of the flask has a capacity of about 6 cc. The zero point of the scale is placed slightly above the transition point of the flask into the neck.

By means of a pipette, 10 cc.1) of oil are transferred to the flask and an equal volume of 30 p. c. sodium acid sulphite2) solution is added. The mixture is shaken and the flask placed in a boiling water bath. After the solid mass has become liquid more acid sulphite solution is added until the flask is at least three-quarters full, the mixture being constantly heated and occasionally shaken. The solution is heated until no more solid particles are visible and the odor of aldehyde has disappeared. When the clear oil floats upon the salt solution, flask and contents are allowed to cool and sufficient acid sulphite solution is added until the oily layer is well within the neck of the flask. Should drops of oil adhere to the flask these are induced to rise into the neck by gentle tapping and rotation of the flask. The number of cc. of oil is read off, and by deducting this number from ten, the aldehyde content in percentage by volume is ascertained by multiplying the resultant with ten. In order to obtain the percentage by weight the number obtained is multiplied with the specific gravity of the aldehyde in question and the product divided by the specific gravity of the oil.

1) In the case of oils that contain less than 40 p. c. of aldehyde only 5 cc. are taken or a flask is used the neck of which has a capacity of 10 cc. and is calibrated from 1 to 10.

2) Care should be taken that the solution does not contain too much free sulphurous acid since this retards the reaction. If necessary, the solution should be neutralized somewhat by the addition of sodium carbonate.

Fig. 75.

As already pointed out, this method is used for the quantitative determination of cinnamic aldehyde and citral, which go into solution as sulphonates. It can, however, be used also in connection with those aldehydes the bisulphite addition products of which are soluble in water as such, e. g. benzaldehyde, anisic aldehyde, phenyl acetaldehyde. 10 cc. of the aldehyde in question are shaken with 40 to 50 cc. of a 30 p. c. sodiumbisulphite solution in an aldehyde flask, and the reaction product dissolved, with the aid of gentle heat, in additional water (not sodium bisulphite solution). The oil that has not taken part in the reaction is driven into the calibrated neck by adding more water. Its volume is read off as soon as the contents of the flask have assumed room temperature. Prolonged standing frequently causes the bisulphite compound to crystallize out again.

http://chestofbooks.com/health/aromatherapy/The-Volatile-Oils-Vol1/Determination-Of-Aldehydes-And-Ketones.html

خطاها(complication ):

2,4-DNP Test for Aldehydes and Ketones

Complications

• Some ketones give oils which will not solidify.
• Some allylic alcohols are oxidized by the reagent to aldehydes and give a positive test.
• Some alcohols, if not purified, may contain aldehyde or ketone impurities.  

Tollen’s Test for Aldehydes

Complications

• The test tube must be clean and oil-free if a silver mirror is to be observed.
• Easily oxidized compounds give a positive test. For example: aromatic amine and some phenols.
  Jones (Chromic Acid) Oxidation Test for Aldehydes

Aldehydes are better characterized in other ways. The color usually develops in 5-15 second

Iodoform Test for Methyl Ketones

Complications
Test will not be positive if the R group is a di-ortho substituted aryl group

http://www.wellesley.edu/Chemistry/chem211lab/Orgo_Lab_Manual/Appendix/ClassificationTests/aldehyde_ketone.html#Jones

مراجع(refrence):

http://www.wellesley.edu/Chemistry/chem211lab/Orgo_Lab_Manual/Appendix/ClassificationTests/aldehyde_ketone.html#Jones

http://chestofbooks.com/health/aromatherapy/The-Volatile-Oils-Vol1/Determination-Of-Aldehydes-And-Ketones.html

http://www.jtbaker.com/msds/englishhtml/d7464.htm

jalali-hse.persiangig.com/document/h2so4.doc